Θεώρησα σκόπιμο να γράψω κάποιες λέξεις για το πώς βλέπω εγώ, με τα δικά μου μάτια, τη Λέσχη Φίλων ΑΡΗ ζώντας κάποιες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη Θεσσαλονίκη.

Η Λέσχη Φίλων ΑΡΗ είναι ο μοναδικός τρόπος για εμάς τους Αρειανούς του εξωτερικού να αισθανόμαστε δίπλα στον ΑΡΗ. Όταν έλαβα ταχυδρομικώς την κάρτα μέλους ξαφνικά η μέρα έγινε ομορφότερη, η διάθεση καλύτερη. Διάβασα και τον αριθμό. Τον δικό μου αριθμό. Τον αριθμό μέλους. Δεν με πείραξε που περισσότεροι από 5500 χιλιάδες Αρειανοί συνειδητοποίησαν τι σημαίνει συμμετοχή στη Λέσχη Φίλων ΑΡΗ και το έπραξαν νωρίτερα από μένα. Με πείραξε αφάνταστα όμως που άργησα τόσα χρόνια να αισθανθώ αυτή τη χαρά, ότι ένα κομμάτι του ΑΡΗ είναι δικό μου αλλά και το αντίστροφο, ότι ένα κομμάτι του ΑΡΗ μας είναι εδώ, στον Καναδά.

Τοποθέτησα την κάρτα στο πορτοφόλι και ξεκίνησα για τη δουλειά. Γρήγορα όμως θέλησα να την ξαναδώ. Την είδα δίπλα στην ταυτότητά μου και την κάρτα κοινωνικής ασφάλισης. Είχαν ίδιο μέγεθος. Αλλά τεράστια διαφορά στην αξία. Όχι, η θέση της δεν ήταν στο πορτοφόλι αλλά στο γραφείο… Το βραδάκι κατάλαβα ότι η θέση της δεν ήταν ούτε στο γραφείο αλλά στο σπίτι, δίπλα στο τραπεζάκι του living room. Και μετάνιωσα που την άφησα στο γραφείο.

Μαζί με αυτές τις λίγες φράσεις που μοιράστηκα μαζί σας, ζητώ να εξετάσετε την περίπτωση να μου αποστείλετε μια ρεπλίκα της κάρτας. Και αν είστε θετικοί στη μια ρεπλίκα, σκεφτείτε σας παρακαλώ να μου στείλετε 2 ρεπλίκες. Και για να μην κουράζω, στείλτε μου όσες ρεπλίκες μπορείτε. Για το γραφείο, το αυτοκίνητο, το σπίτι, το πορτοφόλι.

Πολλούς χαιρετισμούς φίλοι μου. Ελπίζω να βρω και πάλι κάτι στο post box μου που θα με κάνει τρελά χαρούμενο.

Παπαπέτρου Αθανάσιος
ΑΜΛ 5521
Ontario, Canada