Τους λόγους για τους οποίους πρέπει ο κάθε Αρειανός να γίνει μέλος της Λέσχης Φίλων ΑΡΗ, τους φωνάζουμε καθημερινά από το 2006. Σήμερα, έπειτα από τέσσερα χρόνια και 6.204 εγγραφές μελών, ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για τους λόγους που πρέπει να πούμε «όχι» στην ΛΦΑ.

Λέμε «όχι» λοιπόν, για να μπορέσει ο ΑΡΗΣ να σταματήσει να προσθέτει καινούργια μέλη στην οικογένειά του. Να ξεκινήσει πάλι να συρρικνώνεται, να γεμίσει με εσωστρέφεια, να πάψει να αναπτύσσεται και να ανοίγει νέους δρόμους, γνωρίζοντας νέους κόσμους και διαφορετικές κουλτούρες. Άντε, αρκετά με τα συνέδρια για την καταπολέμηση της βίας, του ρατσισμού και την αναγνώριση τεράστιων κλαμπ της Ευρώπης.

Λέμε «όχι» στην Λέσχη, ώστε η διοικητική σταθερότητα και ο καθαρός αέρας που αναπνέουμε τα τελευταία χρόνια, να δώσουν την θέση τους στην αβεβαιότητα και τον κάθε λογής «μεγάλο και σίγουρο». Προσωπικά πεθύμησα τις καρτέλες, την εκποίηση περιουσιακών στοιχείων της ομάδας, έναν ΑΡΗ να βολοδέρνει στην μετριότητα και την αδιαφορία, έναν ΑΡΗ αναξιόπιστο. Να ξηλώσουμε τα πάντα, να προσημειώσουμε ξανά το Νέο Ρύσιο και να κάνουμε το Κλεάνθης Βικελίδης πάρκινγκ ή κινηματογράφο. Άλλωστε, τόσα έργα έχουμε δει στην ζωή μας…

Λέμε «όχι» στην Λέσχη, γιατί μας χαλάει που έχουμε πια αποκτήσει μια δυνατή φωνή. Ευελπιστούμε ότι με το κλείσιμο της ΛΦΑ, θα πάρει σειρά και το κλείσιμο του ΑΡΗΣ FM 92.8 και πολύ σύντομα, θα επιστρέψουμε στις εποχές του σκοταδισμού και της παραπληροφόρησης. Θα ακούγονται ξανά μόνο οι «βοσκοί» και ένα μακρόσυρτο «μπεεεεεεεεε» στον αέρα της Θεσσαλονίκης.

Λέμε «όχι» στην Λέσχη, γιατί δεν θέλουμε στον ΑΡΗ τον Κούπερ. Τι να τον κάνεις μωρέ, αυτόν τον «επικίνδυνο» και «άσχετο» προπονητή; Όλο και κάποιος… μαθητευόμενος μάγος θα βρεθεί, για να πάρει στα χέρια του την ομάδα και να την πάει στον αγύριστο. Μαζί με κάθε ποδοσφαιριστή που ξέρει μπάλα, μαζί με οτιδήποτε ποιοτικό χαρακτηρίζει το ποδοσφαιρικό τμήμα του ΑΡΗ. Όχι τρέχα στην Ευρώπη, πήγαινε στην Μαδρίτη και το Λεβερκούζεν, κάνε έξοδα και φάε πολύτιμο χρόνο και χρήμα σε εκδρομές ανεπανάληπτες.

Λέμε «όχι» στην Λέσχη, γιατί μας έλειψε το μισοάδειο Κλεάνθης Βικελίδης. Κουράστηκα με τα συνθήματα, τα τραγούδια, τις φωνές και τις μπάντες. Βαρέθηκα να βλέπω κατάμεστο το γήπεδο σε φιλικά, επίσημα, ακόμη και σε προπονήσεις. Θέλω ξανά την γκρίνια, την μουρμούρα, θέλω ξανά τα τρεις και τέσσερις χιλιάδες εισιτήρια. Θέλω πίσω την παλιά μου μιζέρια.

Λέμε «όχι» στην Λέσχη, γιατί οφείλουμε να παραδώσουμε στις νεότερες γενιές Αρειανών έναν μέτριο, μικρό και χωρίς όνειρα και φιλοδοξίες ΑΡΗ. Γιατί να χαλάσουμε την παράδοση των «παλαιών παραδοσιακών παραγόντων»; Γιατί να μην ξαναβρούμε στον δρόμο μας έναν Ζαχουδάνη, να μας… εμπνεύσει και να μας οδηγήσει εκεί που μας αξίζει; Αφήστε τους πιτσιρικάδες να λένε, δεν ξέρουν.

Αυτά τα λίγα…Και αν ακόμη, εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές, δεν έχεις σηκώσει τον πισινό σου από την καρέκλα και δεν έχει ενταχθεί στην μεγάλη οικογένεια της Λέσχης, τότε θα διαπιστώσεις ότι όλοι οι παραπάνω εφιάλτες μπορούν εύκολα να επιστρέψουν και να στοιχειώσουν τα όνειρά σου.

Γιάννης Δασκάλου
ΑΜΛ 2712